Het stond al heel lang op mijn bucketlist: zeilen in Griekenland. De vele eilandjes, de mooie baaien, dolfijnen en schildpadden, en dan dat Griekse eten…Ik zag het al helemaal voor me. Helaas had ik niemand die dat zeilen ook zag zitten en in mijn eentje leek het me niks. Tot ik de meezeiloptie van Portokali ontdekte. Aan boord springen van het moederschip, nieuwe mensen leren kennen en meevaren in een flottielje? Let’s go!
Ik had al eens eerder gezeild, dus een zeilboot was geen onbekend terrein, maar dit soort vakanties wel. Met heel veel enthousiasme, maar ook wat zenuwen kwam ik aan op Aegina – het eiland waar onze tocht begon.
Eenmaal in de haven daalde er een soort rust neer die ik niet kan omschrijven. De sfeer was zo knus en relaxed, dat je direct in de vakantiemodus schoot. De schippers van Portokali waren makkelijk te vinden in hun oranje shirtjes en het was meteen gezellig.
Aan boord van het moederschip – waar ik de komende week zou verblijven samen met drie andere meezeilers en twee schippers – ontmoette ik de groep. Het Portokali-team had duidelijk goed nagedacht over de samenstelling: ik ben 25 jaar en de leeftijden van de andere drie meezeilers – een stel en nog een soloreiziger – lagen tussen de 26 en 32 jaar. Ook in het flottielje zaten er meerdere koppels van eind twintig en een paar gezinnen met al oudere kinderen. De perfecte mix!
De eerste avond aten we met z’n allen in een knusse binnentuin van een restaurant. Eindelijk kon ik genieten van de Griekse keuken waar ik al zo lang naar uitkeek. We bestelden alle traditionele Griekse gerechten om te delen en proostte met een Mythos biertje op de komende trip. De sfeer zat er meteen goed in. Na afloop trok ik me terug in mijn privé kajuit voor een goede nacht slaap. Morgen zou het avontuur écht beginnen.
De volgende ochtend begonnen we met een kop koffie en een briefing. De flottieljeleiders vertelden ons over het weer, de wind en de volgende bestemming. We gaan namelijk elke dag naar een andere plek. Poros staat als eerste op de planning.
Aan boord was het gezellig. Er stond een lekker windje, dus hesen we al snel de zeilen. Sommigen van ons konden al een beetje zeilen, maar de schippers leerden ons allemaal nieuwe dingen. In de middag gooiden we het anker uit in een mooie baai, waar ook andere boten van het flottielje zich bij ons voegden. Samen bereidden we een lunch, namen een duik en chillden op het dek. De groep klikte goed: iedereen kon het met elkaar vinden. Soms lagen we te kletsen of doken we het water in en op andere momenten trok ik me even terug met een boek op het voordek. Iedereen deed lekker zijn ding.
Eenmaal in Poros stapten vanaf de boot zó het terras op waar we proostten met een koud ankerbiertje. Langzaamaan druppelden ook de andere boten binnen. Leuk om te zien hoe iedereen aanlegde en hoe soepel de schippers hielpen. We slenterden wat over de boulevard en sloten aan bij het restaurant waar de schippers hadden gereserveerd. De tafels vulden zich weer met Griekse gerechten en de Griekse wijn smaakte verrassend goed. We proosten met een Ouzo en voor wie nog zin had ging de avond door in de Malibu bar. Nooit gedacht dat ik het op de tweede avond zó gezellig zou hebben met mensen die ik pas net een dag kende.
De dagen die volgden brachten net zoveel verrassingen met zich mee: we overnachten in een prachtige afgelegen baai, waar we met een picknick genoten van de mooiste zonsondergang en daarna onder een sterrenhemel sliepen zoals ik nog nooit eerder gezien heb.
We lagen in een klein haventje met een paar vissersbootje en slechts één authentiek Griekse taverne waar we de sterren van de hemel aten en nog heel lang natafelden.
We verbleven in Hydra, waar de ezeltjes ons begroetten en we leuke souvenirs voor thuis kochten.
We zeilden, zwommen, snorkelden, kookten samen aan boord, relaxten, ontdekten nieuwe stadjes en idyllische haventjes, dronken nog een Ouzo, haalden ijsjes en lunchten met pita gyros… Een keer kwamen we zelfs een schildpad tegen!
Het is bijna niet te geloven hoeveel we in één week hebben meegemaakt. En dat allemaal met mensen die ik bij vertrek nog totaal niet kende.
Wat begon als een sprong in het diepe, werd een van de mooiste reizen die ik ooit heb gemaakt. Ik kan het iedereen aanraden.
